GERÇEĞİN IŞIĞI YAZICIOĞLU DOSYASI VE SİYASETİN YÖNÜ

Türkiye siyaseti, kimi zaman seçim sandıklarıyla, kimi zaman ekonomik göstergelerle değil, yıllardır tozlu raflarda bekleyen dosyaların açılmasıyla tanımlanır. İşte bugün, o raflardan biri tekrar elden ele dolaşıyor. Muhsin Yazıcıoğlu’nun 2009’da hayatını kaybettiği helikopter kazasıyla ilgili soruşturma, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na devredildi. Bu, sadece bir idari değişiklik değil; Türk siyasetinin nabzının attığı, gerçeğin peşinde koşan bir sürecin yeniden başlatılmasının habercisi.

Dosya, yıllardır farklı savcılıklar arasında gezdi. Takipsizlik kararları, yetkisizlik itirazları ve belirsizlikler içinde kayboldu. Aile ise her zaman “gerçek” diyerek bekledi. Şimdi ise Ankara’da yeni bir sayfa açılıyor. Bu hamle, sadece bir hukuki süreç değil; aynı zamanda toplumsal hafızada yer etmiş yaraların üzerine konulan bir sargıdır. Siyasetin yönü de bu noktada değişiyor. Artık “kim yaptı” sorusu, “nasıl aydınlatılır” sorusuna dönüşüyor.

Faili meçhul dosyaların açılması, Türkiye için bir sınavdır. Bu dosyalar, geçmişin karanlık sayfalarını değil, geleceğin şeffaflığını temsil eder. Muhsin Yazıcıoğlu’nun ailesi ve tüm toplum, bu süreçte adaletin tecelli etmesini bekliyor. Siyasetin yönü de bu beklentiye göre şekilleniyor. Eğer bu dosya, gerçeklerle yüzleşmek için bir fırsat olarak kullanılırsa, Türkiye siyaseti daha güvenilir, daha şeffaf bir düzlemeye doğru ilerleyebilir.

Ancak unutulmamalı ki, dosyaların açılması tek başına yeterli değil. Önemli olan, bu dosyaların içeriğinin kamuoyuna açıkça sunulması ve adaletin tam olarak tecelli etmesidir. Aksi takdirde, bu süreç sadece bir başka “bekleyiş” olarak kalabilir.

Muhsin Yazıcıoğlu dosyası, Türkiye siyasetinin yönünü belirleyen önemli bir dönüm noktası olabilir. Gerçeğin ışığı, en karanlık köşelerde bile parlayabilir. Sadece irade gerekiyor. Ve bu irade hem hukuk sisteminde hem de siyasi arenada olmalı.