2000 Kilometrelik Hüzün

2000 Kilometrelik Hüzün: Konyaspor’un Çıkmaz Sokağı

Sporun güzelliği, aidiyet duygusunda gizlidir. Yüzlerce, binlerce kilometreyi göze alıp deplasman yollarını aşan o cefakâr taraftar, futbolun kalbidir. Ancak bu kalp, günlerdir omuzlarında taşıdığı hayal kırıklığıyla atıyor artık. Erzurum deplasmanından yine puansız, yine boynu bükük dönen Konyaspor, ligin dibine demir atmış durumda.

Sahada ise acı bir tablo var: İlk kırk beş dakikada varlık gösteremeyen, ne hücumda ne savunmada reaksiyon verebilen bir takım. İkinci yarıdaki o cılız kıpırtılar ise kaderi değiştirmeye yetmedi; Erzurumspor bulduğu tek golle 3 puanı hanesine yazdırırken, bize yine aynı o tanıdık soru kaldı: Sorumlu kim?

Suçu tek bir adrese yıkmak, belki de işin en kolay ve en yanıltıcı yolu olur. Gerçek şu ki, bu tablonun arkasında halka halka büyüyen bir ihmaller zinciri yatıyor:

Zamanında Yapılmayan Planlama: Sezon öncesi hazırlık kampını eksik kadroyla geçiren, transferleri lig başladıktan sonra yamalı bohça misali tamamlamaya çalışan yönetim anlayışı, bugün yaşanan krizin temel mimarıdır.

Saha İçindeki Ruhsuzluk: 2000 kilometre yol kat eden o fedakâr taraftarın tribünde akıttığı emeğin karşılığını sahada vermeyen, formasının hakkını unutan futbolcular bu tablonun birinci derece öznesidir.

Çıkış Yolu Bulamayan Teknik Heyet: İlhan Palut yönetimindeki takımın üst üste aldığı mağlubiyetler ve sahaya konulan oyun aklnın yetersiz kalışı, teknik heyetin de artık şapkayı önüne koyup ciddi bir muhasebe yapmasını zorunlu kılıyor.

Konyaspor sadece maç kaybetmiyor; kredisini, inancını ve en önemlisi taraftarının sabrını tüketiyor. Yönetimiyle, futbolcusuyla ve teknik heyetiyle bu camia, "Küme düşme hattı" gerçeğiyle yüzleşmek zorunda.

Çünkü bu armaya gönül verenler, sahada acı çeken bir takım değil, adını ve mücadelesini gururla taşıyacak bir Konyaspor izlemek istiyor. Sorumluyu aramakla vakit kaybetmek yerine, o 2000 kilometrelik yolları inançla geri dönecek taraftara bir borç ödeme vaktidir.