Konyaspor, Konyaspor’un Serisini Bitirdi

Konyaspor, haftalardır sahaya koyduğu mücadeleyle kendi hikâyesini yazarken, Çaykur Rizespor deplasmanında o hikâyeyi yine kendi elleriyle yarıda bıraktı. Bu mağlubiyet, tabelaya yazılan bir sonuçtan çok daha fazlasıydı; sahadaki kimliğin sorgulanmasına neden olan bir kırılmaydı.

Oysa bu takım kısa süre önce Fenerbahçe karşısında direnciyle ayakta kalmış, Trabzonspor karşısında ise oyun aklıyla fark yaratmıştı. Aynı kadronun, aynı teknik ekibin birkaç gün içinde bu kadar silik, bu kadar tepkisiz bir görüntü vermesi, yalnızca fikstür yoğunluğuyla açıklanabilecek bir durum değil.

Teknik heyetin maç sonrası yaptığı “yorgunluk” ve “planlama” vurgusu, teoride anlaşılabilir. Ancak futbol sahasında karşılığı olmayan hiçbir planın anlamı yoktur. Rizespor karşısında Konyaspor’un ne bir oyun planı sahaya yansıdı ne de oyuna müdahale edebilen bir kenar yönetimi görüntüsü vardı. Rotasyon tercihleri, oyun içi hamleler ve takımın genel duruşu, haftalardır oluşan o dirençli kimliğin tamamen dışındaydı.

Futbol elbette iniş çıkışlarla doludur. Ancak bu seviyede bir kopuş, sadece fiziksel yorgunlukla izah edilemez. Sahada eksik olan şey enerji değil, karakterdi. Mücadele etmeyen, reaksiyon vermeyen, oyunun hiçbir anında varlık gösteremeyen bir Konyaspor izledik. Bu tablo, sadece oyuncuların değil, teknik heyetin de sorumluluğunu tartışmaya açar.

Konyaspor için tehlike, 7 maçlık yenilmezlik serisinin sona ermesi değil; o seriyi mümkün kılan ruhun kaybolmasıdır. Önlerinde yine zorlu bir süreç var. Beşiktaş deplasmanı ve ardından tekrar Fenerbahçe karşılaşması, bu takımın gerçek kimliğini yeniden hatırlaması için bir fırsat olabilir.

Ancak bunun için önce sahaya çıkacak olan herkesin şunu net şekilde anlaması gerekiyor: Bu forma, bu kadar vurdumduymaz bir oyunu taşımaz. Çünkü Konyaspor, rakiplerinden önce kendiyle mücadele etmeyi bıraktığında kaybeder. Ve Rize’de olan tam olarak buydu.