DEVLET AKLININ NOTLARI – VII

Su, Petrolün Yerini Alırken Türkiye

Yirminci yüzyılın savaşları petrol içindi.

Yirmi birinci yüzyılın mücadeleleri ise su için olacaktır.

Belki bugün bu cümle birçok insana iddialı gelebilir.

Ancak dünya nüfusu artıyor.

İklim değişiyor.

Kuraklık yayılıyor.

Tarım alanları daralıyor.

Temiz su kaynakları ise her geçen gün daha büyük bir stratejik değere dönüşüyor.

Artık devletlerin zenginliği yalnızca petrol kuyularıyla ölçülmeyecek.

Nehirleri...

Barajları...

Yer altı su rezervleri...

Ve gıda üretebilme kapasitesi de milli güvenliğin ayrılmaz bir parçası olacaktır.

Türkiye bu noktada sıradan bir ülke değildir.

Fırat ve Dicle gibi iki büyük nehrin doğduğu topraklar Anadolu'dadır.

Bu durum sadece coğrafi bir avantaj değil, aynı zamanda büyük bir sorumluluktur.

Su; paylaşılırken adalet ister.

Korunurken ise güçlü bir devlet iradesi gerektirir.

Bugün Ortadoğu'da yaşanan birçok gerilimin altında yalnızca mezhep farklılıklarını ya da siyasi rekabeti aramak eksik olur.

Enerji kadar su da bölgesel dengeleri etkileyen önemli başlıklardan biridir.

Türkiye, suyu bir çatışma aracı değil; iş birliği ve kalkınmanın temeli olarak gören bir anlayışı savunmalıdır.

Çünkü medeniyetler su kenarında kurulmuştur.

Su çekildiğinde sadece toprak değil, hayat da yoksullaşır.

Ancak su kadar önemli olan başka bir gerçek daha vardır.

Su varsa üretim vardır.

Üretim varsa bağımsızlık vardır.

Bağımsızlık varsa güçlü devlet vardır.

İşte bu yüzden tarım, sadece çiftçinin meselesi değildir.

Barajlar sadece mühendislik projeleri değildir.

Sulama yatırımları yalnızca ekonomik yatırımlar değildir.

Bunların her biri, Türkiye'nin geleceğine yapılan stratejik yatırımlardır.

Türk devlet geleneği, toprağı emanet; suyu ise hayat olarak görmüştür.

Bugün bize düşen görev, sahip olduğumuz kaynakları günü kurtarmak için değil, gelecek nesiller için koruyabilmektir.

Çünkü devlet adamlığı; bugünün ihtiyaçlarını karşılamak kadar, yarının krizlerini bugünden görebilmektir.

Suya sahip olan, sadece toprağa değil; geleceğe de sahip olur.

Ve unutulmamalıdır ki;

Petrol bir gün tükenebilir.

Ama suyu koruyan milletler, geleceği de korurlar.

Çünkü...
Yirmi birinci yüzyılın en büyük stratejik gücü, suyu yönetebilen devletler olacaktır.