SEVGİ TAKVİME, DEĞER ETİKETE SIĞMAZ!

Bir gün hatırlayıp 364 gün unuttuğumuz insanlara ne kadar değer veriyoruz? Toplum olarak ne garip bir hâle geldik. Anneler Günü'nde annemizi, Babalar Günü'nde babamızı, Öğretmenler Günü'nde öğretmenimizi, Sevgililer Günü'nde eşimizi hatırlıyoruz. Doğum günlerinde hediyeler alıyor, özel günlerde rest

Tunahan UYSAL

Sesli okuma yapay zekâ ile üretilmiştir.

Bir gün hatırlayıp 364 gün unuttuğumuz insanlara ne kadar değer veriyoruz?

Toplum olarak ne garip bir hâle geldik. Anneler Günü'nde annemizi, Babalar Günü'nde babamızı, Öğretmenler Günü'nde öğretmenimizi, Sevgililer Günü'nde eşimizi hatırlıyoruz. Doğum günlerinde hediyeler alıyor, özel günlerde restoranlara koşuyor, çiçekler gönderiyor, pahalı hediyelerle sevgimizi göstermeye çalışıyoruz.

Peki ya diğer günler?

Bir annenin evladından beklediği şey gerçekten bir gün alınan pahalı bir hediye mi? Bir babanın istediği, yılda bir kez hatırlanmak mı? Bir öğretmenin emeğinin karşılığı, yalnızca 24 Kasım'da verilen bir çiçek mi? Bir eşin sevgisi, 14 Şubat'ta alınan bir hediyeyle mi ölçülür?

Ne yazık ki sevgiyi, saygıyı ve vefayı bile tüketime dönüştürdük.

Kapitalizm, en kutsal duygularımızı bile ticari bir kazanç kapısına çevirmeyi başardı.

Babalar Günü, Anneler Günü, Sevgililer Günü ,Öğretmenler günü yaklaşınca çiçekçiler, kuyumcular, mağazalar ve reklamlar harekete geçiyor.; Pahalı organizasyonlar, hediyeler ve kampanyalar önümüze konuluyor. Saatler, telefonlar, kıyafetler, hediye paketleri havada uçuşuyor.

Sanki hediye alamayan sevgisiz, pahalı bir restorana götüremeyen değersiz, özel günlerde alışveriş yapmayan vefasızmış gibi bir algı oluşturuluyor.

İşte asıl sorgulamamız gereken mesele bu! Biz ne zaman sevgiyi parayla, saygıyı hediyeyle, vefayı alışveriş fişiyle ölçer hâle geldik?

Elbette özel günler güzeldir. İnsanların birbirini hatırlaması, mutlu etmesi, küçük sürprizler yapması kıymetlidir. Ancak bu günlerin anlamı, ticari kaygıların ve gösterişin gölgesinde kalmamalıdır.

Bir düşünün...

Anneniz yaşlanırken elini kaç kez tuttunuz? Babanızın bir derdini dinlemek için kaç kez yanına oturdunuz? Öğretmeninizin yıllar önce verdiği emeği kaç kez hatırladınız? Eşinizin yorgunluğunu fark edip kaç kez ona destek oldunuz? Çocuklarınızla kaç akşam gerçekten ilgilenerek, telefonunuzu bir kenara bırakarak vakit geçirdiniz?

Bunların hiçbirinin fiyat etiketi yok!

Bir annenin duası, bir babanın gururu, bir öğretmenin öğrencisinden duyduğu teşekkür, bir eşin içtenlikle söylenmiş güzel bir söz karşılığında alınabilecek en pahalı hediyeden çok daha değerlidir.

Üstelik bütün bunlar için özel bir günü beklemeye de gerek yok. Bizim ihtiyacımız olan şey daha fazla özel gün değil, daha fazla vicdan, daha fazla vefa ve daha fazla insanlık.

Kapitalizmin esiri olmuş bir toplum olarak tüketmeyi, göstermeyi ve yarıştırmayı öğrendik. Ama bazen dinlemeyi, anlamayı, hatır sormayı ve gönül almayı unuttuk.

Sosyal medyada alınan hediyelerin fotoğraflarını paylaşırken, belki de yanı başımızdaki insanın neye ihtiyacı olduğunu görmezden geliyoruz. Bir gün gösterişli kutlamalar yapıp diğer günlerde sevgimizi, ilgimizi ve şefkatimizi esirgiyoruz.

Oysa gerçek zenginlik, alınan hediyenin fiyatında değil, gösterilen sevginin samimiyetindedir.

Annelerimizi sadece Anneler Günü'nde değil, her gün arayalım. Babalarımızın kıymetini hayattayken bilelim. Öğretmenlerimizin emeğini unutmayalım. Eşimize, çocuklarımıza ve ailemize sevgimizi ertelemeyelim.

Çünkü hayatın en acı gerçeği şudur: Bir gün telefonun diğer ucunda sesini duymak istediğiniz insan artık hayatta olmayabilir. O zaman ne alınmamış hediyenin ne de kutlanmamış özel günün telafisi vardır.

Anneler Günü'nde bir buket çiçek yerine her gün bir gönül alın. Babalar Günü'nde pahalı bir hediye yerine babanızın yanında olun. Öğretmenler Günü'nde bir çiçek yerine emeğine ömür boyu saygı duyun. Sevgililer Günü'nde bir akşam yemeği yerine eşinize her gün sevildiğini hissettirin.

Unutmayalım ki sevgi bir günlük kampanya, vefa bir günlük etkinlik, saygı da takvimde işaretlenmiş bir tarih değildir.

Sevgi takvime, değer etikete, vefa da özel günlere sığmaz!

Yazarın diğer yazıları