TOPRAĞIN BEREKETİ, ÇİFTÇİNİN EMEĞİ

Toprak, insanoğlunun ilk yurdu, son durağıdır. Bir avuç tohumun binlerce başağa dönüşmesi; yalnızca tabiatın değil, alın terinin de mucizesidir. Bu yüzden çiftçi sadece üretici değil, milletin sofrasına bereket taşıyan görünmez kahramandır.

Konya denildiğinde akla ilk gelenlerden biri bereketli ovalarıdır. Bu topraklarda sabah güneş doğmadan tarlaya çıkan, yaz sıcağında emeğini toprağa katan, yağmuru umutla bekleyen binlerce üretici vardır. Onların emeği sayesinde sofralarımıza ekmek, pazarlarımıza sebze ve meyve ulaşır.

Ancak üretim artık eskisinden daha zor. Mazot, gübre, tohum, sulama ve işçilik maliyetleri her geçen gün artıyor. Çiftçi sadece ürün yetiştirmiyor; aynı zamanda artan giderlerle de mücadele ediyor. Buna rağmen üretmekten vazgeçmiyor.

Tarım, yalnızca ekonomik bir faaliyet değildir; aynı zamanda milli güvenlik meselesidir. Kendi kendine yetebilen bir ülke, geleceğine daha güvenle bakar. Toprağını kaybeden millet, bağımsızlığını da zamanla kaybetme riskiyle karşı karşıya kalır.

Çiftçiyi desteklemek, sadece üreticiyi değil; tüketiciyi, esnafı, sanayiciyi ve ülke ekonomisini desteklemektir. Üretimin devam etmesi için su kaynaklarının verimli kullanılması, modern tarım yöntemlerinin yaygınlaştırılması ve alın terinin hak ettiği değeri görmesi büyük önem taşımaktadır.

Unutmayalım ki bir başak yalnızca tarlada yetişmez; sabırla, emekle ve umutla büyür. Çiftçinin yüzü gülerse, milletin sofrası bereketlenir. Sofralar bereketlenirse, yarınlara olan inancımız da güçlenir.

Toprağına sahip çıkan millet, geleceğine de sahip çıkar.